Kortharige blauwe katten werden vanwege hun attractieve blauwgrijze leisteentint al meegenomen door Engelse kooplieden in de omgeving van Archangelsk die de dieren op hun schepen meenamen als muizenvangers. Zo kwam de variëteit al lange tijd voor in Engeland en elders hoewel van gerichte fok geen sprake was. In Engeland begon men rond de eeuwwisseling naar de 20e eeuw met het rastype te fokken en is het ras uitgegroeid tot een geliefd huisdier en een showkat. Hoewel er in de beginperiode enkele katten uit Rusland meegenomen in de fokkerij terechtkwamen bestond de oorspronkelijke fokbasis uit slanke grijskleurige huiskatten hoofdzakelijk. Het gen voor een verdunde vachtkleur gecombineerd met het ontbreken van agouti (patroonaanleg) geeft in elke kattenpopulatie voorkomend deze kleurslag. In de begindecennia van de geregistreerde fokkerij werden er ook af en toe Siamezen ingekruist vanwege het overeenkomende elegante lichaamstype omdat er onvoldoende Blauwe Russen waren. Ook na de Tweede Wereldoorlog is dat in zowel Engeland en Scandinavië herhaald omdat door de oorlog het ras gedecimeerd was. Uit ongeregistreerde blauwe katten met Siamezen werd het rastype weer hersteld. De Siamese karaktertrekken zijn er nu vrijwel weer uitgefokt. Na opening van het IJzeren gordijn in de jaren tachtig van de 20e eeuw en fokcontacten tussen fokkers in Amerika, West-Europa en Australië en Nieuw-Zeeland met Russische collega’s nam het percentage authentiek Russische afstamming in het rasbestand weer toe. Ook kwam toen de witte kleurslag en langhaarfactor uit voornamelijk deze contreien in het ras terecht. In Engeland en Amerika werd met behulp van zwarte ongeregistreerde katten ook een zwarte variëteit opgezet.

Dick en Mavis Jones, bekende Australische Blauwe Russen fokkers, hoorden in de jaren zestig van de vorige eeuw, dat er ergens in Siberië witte katten leefden, die qua verschijningsvorm op de Blauwe Rus leken. Dit idee fascineerde hen en ze besloten Witte Russen te gaan fokken. Deze katten mochten slechts in kleur van de Blauwe Rus verschillen.De eerste witte poes werd door een medewerker van de Thaise ambassade meegenomen naar Australië. Daar ruilde Mavis Jones, een fokster van Blauwe Russen, een van haar rusjes voor deze mooie witte.

Er werd een fokprogramma opgesteld met deze witte huiskat als grondlegster van het ras. De mooie witte kat werd gekoppeld aan een blauwe kampioen dekkater en kreeg in haar eerste nestje 2 witte kittens. Het beste kitten, White Rose, werd vervolgens ingezet om de lijn voort te zetten. In 1975 werden ze officieel erkend en konden ze meedoen aan de kampioenschappen. Na vijf jaar experimenteren konden ze in juni 1976 op een tentoonstelling in Sydney vijf volwassen Witte Russen en een nestje met twee Witte en twee Blauwe Rusjes tentoonstellen. Als verrassing ontstond in de derde generatie blauw x wit kruising een zwart katje. Hieruit bleek, dat de witte oermoederpoes onder haar witte vacht genetisch een zwarte kat was.

Uiterlijk:
De Witte Rus is zuiver wit, met roze neusspiegel en roze voetzooltjes: de ogen zijn groen, odd-eyed (één groen en één blauw oog) of blauw.